عشقى ( 1347 - 1259 ) شاطر عليجان عشق‌پور ، كه در شعر از تخلّص « عشقى » استفاده مىكرد ، فرزند قاسم ، در سال 1259 هجرى شمسى در كاشان تولّد يافت ، در كودكى به مكتب رفت و خواندن و نوشتن آموخت . عشق‌پور دكان خبّازى داشت و خود به شاطرى و پختن نان مىپرداخت . وى در انجمن ادبى كاشان ، كه ميرزا على محمّد اديب بيضايى و ميرزا حسن ناصرى در آن شركت مىكردند ، عضويّت داشت . عشقى در حدود سال 1302 شمسى در اواسط عمر از كاشان به مشهد مقدّس مهاجرت كرد « 1 » و در آن شهر رحل اقامت افكند و به شغل علّافى اشتغال داشت و از اين رهگذر معيشت مىكرد و در انجمن‌هاى ادبى محمود فرّخ و سرگرد نگارنده شركت مىكرد . سرانجام در اسفندماه سال 1347 شمسى در هشتاد و هشت‌سالگى چشم از جهان فروبست و در بقعهء خواجه ربيع مشهد به خاك سپرده شد . « 2 »

--> ( 1 ) - يكى ديگر از شاعران كاشانى كه به مشهد مهاجرت نمود و در آن شهر مسكن گزيد ، شيخ على اكبر كاشانى ، ملقّب به عليشاه ، كه از شيوخ سلسلهء جلالى خاكسار بود و در سال 1366 شمسى بدرود حيات گفت . وى در شعر « مقصود » تخلّص مىكرد . شادروان غلامرضا قدسى ، شاعر معاصر ، دربارهء درگذشت او مادّه تاريخ زير را سرود : « كاشانى » دلدادهء رخسار علىّ * نوشيد مى از ساغر سرشار علىّ « مقصود على » بودش و تاريخش شد * « مقصود على رفت به ديدار علىّ » 1366 ش . ( 2 ) - در نوشتن شرح حال و آثار اين شاعر از يادداشت جوان فاضل افشين عاطفى استفاده كرده‌ام .